OLURUNA BIRAK.

IMG_2114

Bazen şaşırıp kaldığın anlar yaşarsın.
Planlar düşünceler hayaller.
Olmayıverir.
Öylece kalırsın.
Olmaması için hiç bir sebep yokmuş gibi gelir.
Anlayamazsın.

Aslında ruhun derinden bilir.
Olmayanda. Vardır bir hayır.
Bazen attığın bir geri adım.
Seni daha ilerletmek içindir.
İçten içe bilirsin.
Anlayamayan zihindir.
Dolulukla beslenir.
Daha daha daha.
Hayatı dümdüz ve ileri doğru sanır.
Oysa insan olmanın boşluklara, dönemeçlere, duraklara ihtiyacı vardır.
Yeterince.
Hissedebildiğince.
Yaşamı hisset, farket, deneyim et..
Ve deneyimi sindir.
Biraz da büyü diye.

Eylemleri birbiri ardına dizmek..
Arkadaşta, malda, mülkte, kıyafette..
Çoklukla övünmek.
Modern insan için doğal olsa da..
İnsan doğası boşluk ister.
Bulutların geçişi gibi..

Hıza ve yoğunluğa bağımlılık..
Hayatta kalmak için geliştirdiğimiz bir strateji.
Biz büyürken..
Öylesi övüldü, öylesi kazandı gibi göründü.
Olanla kalmak hep biraz zordu.
Eskiden beri en sevdiğim duaydı.
“Olana ve olmayana şükürler olsun.”

Bugün biraz oluruna bırak.
Olduğun halinle.
Olduğu kadar.
Bırak ruhun dinlensin.
Hayat. Her halinle güzelsin.

Sevgiyle.

Öyküm.

 

TEŞEKKÜR EDERİM.

IMG_2036

Görülmenin.. Duyulmanın.. Anlaşılmanın..
Sevilmenin ve sevmenin verdiği mutluluk.
Paha biçilmez.

Bütün yorgunluklar geçti.
Zihnim sakinleşti.
Bu hafta sonu.
Organic Yoga ilk buluşması çok güzel geçti.

Hayata, insana, bilgiye heyecan duyan bir grup insan.
Buluştuk.
Kabilemizi oluşturmanın ilk adımlarında.
Paylaştık.
Herkes kendinden verdi.
Elimizden geldiğince.
Olduğu kadar.
Kendiliğinden.

Bilinmeyene.
Benimle adım atmak üzere.
Kendine ve bana güvenen.
Farklı farklı şehirlerden.
Herşeyi bırakıp koşup gelen.
Can kulağıyla dinleyip.
Hakikati görmeye gözlerini dört açan.
Hala katılabilir miyim diye buluşma sırasında dahi arayıp yazan.
Can dostlar.

“Böyle ekiple holding te yönetirim ben çok kolay.” dedirten Canım Asistanlarım.
Her an desteğini hissettiren ailem.

Canı gönülden.
Teşekkür ederim.
Yeni başlıyoruz.

Pruvamız neta.
Rüzgarımız kolayına olsun.

Sevgiyle.

Öyküm.

 

 

 

BİLİNMEYENE DAVET.

IMG_8646
Gizem’le birkaç cümle sohbet ettik sabah.
Büyük işlerimiz arasında küçük bi hoşbeş ne iyi geldi.
Arada iş planı da yaptık ya, yapmadan duramazdık.
Durdum düşündüm.
Güzel çocuklarız dedim.
Bitkiyle, çiçekle, böcekle, ağaçla, doğayla, insan doğasıyla uğraşan.
Yeni oyun arkadaşları katıldıkça gözlerinde güller açan.
Güzel niyetleri olan.

Bu yeterli.
Yeterliden fazlası var.
Benim için.

Çocukken büyük adam olacağımdan emindim.
Benim Tarkan’ı tanıdığım gibi, Tarkan’ın da beni tanıması normal olmalıydı.
Dünyayı kurtaracaktım.
İçimde biliyordum.

Sonra baktım.
Büyük adam olmanın ve dünyayı kurtarmanın..
Büyük holdinglerdeki büyük kitleleri ve paraları yönetmekten geçeceğini sandım.
20’li yaşlarımdaki hayallerimin bir kısmını buna harcadım.
Şükür ki harcadım.
Şükür ki sadece bir kısmını.
Bazen ne istediğini anlamak, ne istemediğini yaşamaktan geçiyor.
Gördüm.
Tıpkı yogadaki hiza gibi.
Şartlanmaların sunduğunu iyi bileceksin ki..
Özgür, kendiliğinden ve organik seçimlerini keşfedebil.

30’larda küçüldüm.
‘Yogacı’ oldum.
Ne kadar büyüyeceğimden bi’ haber.
Uğraştım durdum.

Öğrenciler ve yogacı arkadaşlarım bana her gün sordu.
Dersler kaç kişi, eğitim kaç kişi oldu..
Günlük mesaimin bir kısmı bu soruların yanıtlarını öngörme ve yükseltme gayretiyle geçer.
İstatistik okudum. Matematiğin de en yükseğini.
Yine de bilemiyorum.
Hayatın doğası öngörülerle dalga geçer.
Onu biliyorum.
Eğitim kaç kişi olur.
Derse kaç kişi gelir.
Yeni bir hocanın motivasyonu ne kadar sürer.
Ne kadar zamanda senin derslerin dolar..
Tüm bu çabalarımız neye evrilir..
Bilemiyorum.

Sade’nin Yogacıları, her ay düzenlenen programlar ve benim çalışmalarım derken..
Sayıca oldukça çok sayıda kişinin emeklerinin karşılığını bulması için emek veriyorum.
Öğrenciler derslerde veya eğitimlerde az kişi olunca ‘özel ilgi’ alacaklar diye sevinir.
Bir dersin gerçekleşmesi için kaç kişinin ne özel bir ilgi harcadığını göremez.
Neyse ki sayılarla aram iyi.
Yıllarca onları çözünce herşeyi bileceğime emin bir halde,
kompleks problemlere çalışıp çözdükten sonra.
Şimdi hayatın içindeki sayıların daha kompleks olduğunu
ve pek birşey bilmediğimi görüyorum.
Bazı sayıları düşürüp bazılarını yükseltmek için çalışırken..
İnsan doğasının en karmaşık matematikten bile daha belirsiz yapısı ile ilgili merakım, ilgim ve öğrenme arzumu gerçekleştirmek için..
Günlük mesaimi işletmeci olmaya feda etmem gerekiyor.
Ki mesai bitince okuyup öğrenmeye ve öğretmeye alanım olsun.

Yarını bilmek istiyorsun biliyorum. Oysa seni ben en çok.
Bilinmeyene davet etmek istiyorum.
Geleceği bilme, bilmesen de kontrol etme arzunu bıraktıkça.
Şu anın nektarı tatlanacak.
Kendini bildikçe.
O’nu bilme olasılığın artacak.
Bilinmeyenle barıştıkça..
Neşen, coşkun, keyfin katlanacak.

Peki tüm bu çabalarımız ne olacak?
Tüm kalbimle.
Bilmiyorum.

Belki bir gün.
Çok çalışıp az uyuduğum bir günde uyandığım sürpriz bir mesaj.
“Çok teşekkür ederim. Aşkla yapıyor olduğum şeyi yapmama vesile oldunuz.”
Bana neden çabaladığımı hatırlatacak.
Günün sonunda yorgunluktan konuşacak kelimeleri karıştırırken..
“Her derste neye ihtiyacım varsa o karşıma çıkıyor.” u duymak eve gidecek son gücü bulmama vesile olacak.
Kim bilir..

Ben bilmiyorum.
Bilmemek güzel boşver.
Biz en mütevazi halimizle gayret gösterelim.
Elimizden geleni yapalım.
Hayat neye evrilir.
Bırakalım hayat düşünsün.

Yolda olmak en güzeli.
Elele göz göze omuz omuza.

Daha bilge halimle..
En az bilgili zamanımdaki genişliğe, hafifliğe ve özgürlüğe evrilmek niyetim.
Çocuksu ve kaşif halimdeki hayallerime heyecanlanırken..
Kendimin özde ve sade haline dönüşmek olsun kısmetim.
Amin. ❤️

Sevgiyle.

Öyküm.

Fotoğraf Sevgili Filiz Telek.

YOLA ÇIKIYORUZ.

IMG_1543

Haftaya başlıyoruz.
Yola çıkma heyecanı içimde.
Grup oluşuyor.
Tanıştıkça, onların da benim heyecanımı paylaştığını gördükçe mutlu oluyorum.
Yoga hocalığı kolay bir meslek değil.
Yoga stüdyosu yönetmek daha da zor hatta.
Tüm zor zamanların gücünü veren bu buluşmalar işte.
Henüz birbirini az tanıyan insanlar, görüşüyoruz..
Gözlerimiz sevecen ve umutlu ışıldıyor.
Ortak umut ve heyecanlarda buluşuyoruz.
Fedakarlıkla.
Enerjimizi, zamanımızı,kaynaklarımızı feda ederek.
Bazı hafta sonları ailelerimizle,eşdostumuzla geçiremeyeceğiz.
Uzun uzun pazar keyfi yapmayacağız.
Yeni Organic Yoga Kabilemizle ve kendimizle buluşmak; beraber öğrenmek, deneyimlemek,genişlemek için.
Feda ettiklerimiz neye dönüşecek belirsiz ve bizim elimizde değil.
Biz elimizden geleni yapacağız.
Gerisi hayatın cömert ellerinden akacak.
Olduğu kadar.
Hayal ettiğimizin ötesinde.
Şimdi hepimiz hayal kuruyoruz.
Acaba ilk buluşma nasıl olacak?
Ben sabahları 5 te uyanıyorum kendiliğimden.
İlk aşık olduğum zamanlar gibi.
Konuşmaya başlıyorum içimden.
Çok derinden bir yerlerden bağlar başlıyor hissediyorum.
Öğrendiklerimi sadelikle ifade edecek gücü ve berraklığı bulabileyim diye niyet ediyorum.
Biliyorum.
O anda.
Konuşulanlar..
Niyetlerimin ve bildiklerimin ötesine geçecek.
Ve hayatın güzelliği karşısında bir kez daha hayrete düşeceğim.
Aldıklarımız karşısında zaman, para, geniş bir pazar kahvesi oldukça görünmez kalacak.
Hayırlısıyla.

Pruvamız neta.
Rüzgarımız kolayına olsun.

Öyküm.
#organicyoga #kendineinan #donusumevarmisin